Colisse & Co overtreft zichzelf in Caligula

Bron: Nieuwsblad online

Naar overzicht

Melle - Ik kreeg al de vraag wanneer ik eens iets negatiefs over een stuk van Colisse&Co zal schrijven. Eerlijk gezegd: ze bieden me niet de kans daartoe. Al zeker niet met de huidige productie ‘Caligula’ die áf is op alle vlakken: regie, prestaties van de acteurs, decor, kostuums, belichting, ... Anderhalf uur theater van de bovenste plank. 

Decor

We waren al onder de indruk vanaf de eerste seconde. Dat decor! Een sobere setting waarbij een gevoel van ruimte wordt gecreëerd, je waant je in een koele Romeinse villa of op een Romeins forum, al naar gelang de belichting. Kaarslicht, vuur, dode takken en de grote spiegel die essentieel is in dit stuk dat Camus schreef begin de jaren ’40 van de vorige eeuw.

De regie

Linde Gettemans schreed als eerste voor het voetlicht en bracht een prachtige aria. De toon was gezet. Toen ook een stukje dans werd opgevoerd door Tracy Mbala Balenga, was meteen duidelijk dat Herman Van Den Bulcke zich volledig had laten gaan bij de regie van dit stuk. We weten al langer dat hij altijd streeft naar een combinatie van verschillende kunstvormen: muziek, dans, choreografie, woordkunst ... Al deze kunsten heeft hij hier perfect gedoseerd, zonder overdrijving en wat belangrijk is: het is en blijft een theaterstuk.read more

‘Drie volle dagen had ik nodig om de belichting juist te programmeren’, zucht Herman. Het resultaat is dat de lichteffecten een extra dimensie toevoegen aan de sfeer. Nooit eerder heb ik een theaterdecor zo ‘filmisch’ ervaren.

De acteurs

Pieter Lenssens vertolkt Caligula op een sublieme manier. Zenith Replica Watches Hij legt zijn hart en ziel bloot in deze rol. Hij geeft heel overtuigend gestalte aan een waanzinig man en doet dit zonder overacting, heel geloofwaardig. Caligula moet een waaier van gevoelens vertolken die elkaar in sneltempo afwisselen: diepe rouw, uitzinnig (hoon)gelach, verterende angst, achterdocht, begeerte,  machtswellust, verdriet, ... Daarbij krijgt hij ook het grootste aandeel in de tekst, wellicht meer dan alle andere acteurs samen.

We vroegen Pieter of hij echt naar zijn spiegelbeeld kijkt als hij de monoloog voor de spiegel houdt. ‘Jawel, maar ik heb daar moeten op oefenen, het is enorm confronterend. Deze rol is emotioneel heel zwaar voor mij.’  Zoveel is duidelijk.

Pieter moet wel heel veel energie in deze rol hebben gestoken. Op het einde viel me op dat de waanzin zelfs in zijn ogen stond te lezen, hij boezemde me angst in (en mij niet alleen, ik hoorde het na afloop ook andere toeschouwers zeggen). Een superlatief van ‘glansrol’ is hier op zijn plaats.

Veerle Roels vertolkt Caësonia en ook voor haar geldt dat ze zich emotioneel volledig bloot geeft. Het zal niet eenvoudig zijn om in de schaduw van de figuur van Caligula zo een sterke rol neer te zetten, terwijl van haar wordt verlangd dat dit tegelijk ingetogen wordt gespeeld. Veerle speelt intiem-expressief en zet een straffe Caësonia neer.

Chapeau ook voor de andere drie acteurs Annelies Vander Putten, Lode Demetter en Giel Vandierendonck. Net deze drie spelen meestal de flamboyante personages bij Colisse. In Caligula moeten ze uiterst sober acteren, zijn hun bewegingen beperkt, waardoor de nadruk komt te liggen op expressie en stemgebruik. Wat ze perfect begrepen hebben.

Kortom: een sterke collectieve prestatie op alle vlakken.

Voor verdere info over het verhaal, de data van de volgende opvoeringen en reservatie, kan je terecht op de website van Colisse&Co.